آمد بهارِ جان ها، ای دل بیا بخندیم

_______________________________________________________________________________________ آمد بهارِ جان ها، ای دل بیا بخندیمچون غنچه گل برقصیم، شاد و رها بخندیم«آمد بهارِ جان ها، ای شاخِ تر به رقص آ» *وقت است در گلستان، با سبزه ها بخندیمبیرون بزن ز هولِ بازار غم فروشانغم نیست روزی ما، بهر خدا بخندیمبرخیز تا به کامِ سجاده «می» بریزیمبا جامِ می به زهدِ اهل ریا بخندیمبی درد خنده کردن، حُسنی ندارد ای دل!شرط است با دلِ خون، چون لاله ها بخندیمکشتی شکستگانیم، بادا که دلشکستهبا دلشکسته مردم، دردآشنا بخندیمبر دردِ بینوایان، گردیم بوی درماندست کرم برآور، با بی نوا بخندیمعشق است آن که لب را، وا می کند به خندهبی عشق در زمانه، دیگر چرا بخندیم؟!مشقِ پرندگی کن، با عشق زندگی کنشادی، دلیلِ عشق است، حالا بیا بخندیمامروز، روز عیدست، دل ها پر از امیدستای جانِ جانِ جانان! از در درآ، بخندیم * وامی از مولانا